Δεν είναι και το πιο κολακευτικό πράγμα στον κόσμο να σε κορτάρουν στον δρόμο αναφωνώντας «γεια σου τσολιά μου». Κι όμως αυτές τις μέρες δεν θα με ενοχλούσε καθόλου να με παρομοιάσουν με τσολιά. Για την ακρίβεια, θα έδινα τον μισθό ενός μήνα για να είμαι στην προεδρική φρουρά. Όχι δεν είμαι ειλικρινής. Θα τον έδινα για να γινόμουν έστω και ξεφτισμένη ίνα από τις κουρτίνες του Προεδρικού Μεγάρου. continue reading…
Από τα χέρια μου έχουν περάσει αρκετά γατιά και σκυλιά. Έχω δει πώς είναι στην κυριολεξία μια βρεγμένη γάτα ή πώς βάζει την ουρά στα σκέλια ένας σκύλος. Όμως συνδυαστικά σε άνθρωπο, το ζω τις τελευταίες μέρες. Κουλουριασμένος σε μια γωνιά του καναπέ με το πρόσωπο να κρύβεται πίσω από δυο χέρια που αγκαλιάζουν σφιχτά το στέρνο του. Αυτός είναι ο κύριος Μπονουί. Κι έχει κάθε λόγο να στέκεται έτσι. Δεν έχει κάνει καμία ζημιά στο σπίτι, δεν έχει ξεστομίσει καμία από τις γνωστές χοντράδες του. Όχι, έχει κάνει κάτι πολύ χειρότερο. continue reading…
Σκόπευα να γράψω για τις τρεις καλύτερες προεκλογικές στιγμές. Κάτι σαν αναμνηστικό μετά από αυτό που ζήσαμε τις τελευταίες είκοσι μέρες. Αν μη τι άλλο, υπήρχαν πράγματα να σχολιάσεις. Το “τράτζικ” του Βενιζέλου με τα ηλιοτρόπια από πίσω του, το “software” στα χείλια του Σαμαρά κατά την συνάντηση του με νέους επιχειρηματίες, το “Χριστός Ανέστη” του Καμμένου κάτω από την Ακρόπολη. Ω ναι, υπήρχε υλικό. continue reading…
Αν υπάρχει κάποιος πολιτικός τον οποίο θα ήθελα να μαστιγώσω, να βασανίσω μέχρι τα μάτια του να στερέψουν από δάκρυα, αυτός είναι ο Μπαράκ Ομπάμα. Ναι, σωστά διαβάζετε. Ο Μπαράκ Ομπάμα. Παρακολούθησα την ομιλία του στο ετήσιο δείπνο Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου κι ένιωσα την οργή να διαδηλώνει στα μηνίγγια μου. Ήταν χαλαρός, αστείος. Και το χειρότερο; Είχε το θράσος να γελάει και να αυτοσαρκάζεται. Πώς τολμάει; continue reading…
Έχω γεμίσει μια λεκάνη με νερό και μέσα της πλέουν χάρτινα καραβάκια. Σύντομα το χαρτί θα ποτίσει κι αυτά θα αρχίσουν να διαλύονται. Όχι δεν μπορώ να περιμένω. Μπήγω τον δείκτη κατακόρυφα και τα φτάνω στον πάτο. Ναυάγιο. Όπως ακριβώς συνέβη και με την Διακομματική που συνεδρίασε για τα debate. Εξεπλάγη κανείς με την έκβαση των διαπραγματεύσεων; Το θεωρώ απίθανο. Εξάλλου δεν είναι η πρώτη φορά που οι πολιτικοί αρχηγοί συμπεριφέρονται σαν μαθητές της Γ’ Λυκείου οι οποίοι δεν μπορούν να συμφωνήσουν ποιος προορισμός είναι καλύτερος για πενταήμερη. continue reading…