Η θεραπεία του Μπονουί

Πέρασα μισή ώρα προσπαθώντας να παρηγορήσω τον κύριο Μπονουί. Όχι με αγκαλιές και χάδια. Με είχει βάλει να του διαβάσω πώς θεραπεύει ο Χριστός. Αφού πρώτα με υποχρέωσε να κατέβω με την ρόμπα ως την είσοδο της πολυκατοικίας να πάρω το φύλλο μιας μηνιαίας χριστιανικής εφημερίδας που είδε το πρωί και το λιμπίστηκε. Προσπάθησα να το αποφύγω στην αρχή. «Ξέρεις, ο πόνος είναι η μόνη σίγουρη οδός προς την ενηλικίωση», του είπα. Ο κύριος Μπονουί όμως έχει πάσο απεριορίστων διαδρομών μεταξύ εφηβείας και πρόθυρα ενηλικίωσης. Μα ποτέ δεν περνάει την γραμμή. Σαν το αόρατο χέρι που δεν άφηνε την Οσία Μαρία την Αιγυπτία να μπει στον ναό. «Πονάς ακόμη;» τον ρώτησα. Σήκωσα τα μάτια από το άρθρο και τον είδα κάτω από τα σκεπάσματα στον καναπέ με τα μάτια κλειστά κι ένα περίεργο σαδιστικό χαμόγελο στα χείλη. Τελικά ο Χριστός δεν ξέρω αν θεραπεύει ή σώζει, αλλά σίγουρα αποκοιμίζει. Και τώρα σσσς ησυχία, μην ξυπνήσουμε τον Μπονουί.

Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone

2 Comments

  1. serenata

    Σσςςςςς άντε να κοιμηθώ και γω…..
    Μπονοί:)

    Reply
    1. Λουκρητία η Αμαρτωλή

      Μπονουί :-)

      Reply

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *


7 + = eight

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>