Δημιουργική πλειοψηφία

Αν ο Σαμαράς μιλάει με τον Θεό, υπάρχει το ενδεχόμενο ο κ. Βιρβιδάκης ως βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας να βλέπει τον Χριστό και τους δώδεκα μαθητές Του. Το βρίσκω ως τη μοναδική λογική (;) εξήγηση για την απόφασή του να προχωρήσει απρόσκοπτα με την ψηφοφορία για τον Κώδικα Δικηγόρων στην επιτροπή Δικαιοσύνης. Πιθανολογώ ότι τους έβλεπε στα έδρανα της αίθουσας κατά τη μονότονη ανάγνωση της διαδικασίας. Σύνολο δεκατρία άτομα, όσα δηλαδή απαιτούνταν για να θεωρηθεί πλειοψηφία και να πάρει το νομοσχέδιο τον δρόμο προς την Ολομέλεια της Βουλής.

Προφανώς αστειεύομαι. Αλλά μόνο ως προς την εξήγηση. Κατά τ’ άλλα, όπως θα δείτε και στο βίντεο που δημοσίευσε το UNFOLLOW, δεν υπάρχει τίποτα με το οποίο μπορείς να διασκεδάσεις. Εκτός βέβαια, αν δεν μιλάς ελληνικά και δεν είσαι πολίτης αυτής της χώρας. Σε εκείνη την περίπτωση, κλείνεις τα μάτια και αφήνεσαι να αποκοιμηθείς με την πληκτική φωνή του προέδρου. Ως πολίτες όμως της Ελλάδας -ανεξαρτήτως κομματικής προτίμησης- δεν γίνεται να μη μας θίγει αυτό που συνέβη. Ναι, ξέρω, έχουμε συνηθίσει οι συνεδριάσεις της Ολομέλειας να θυμίζουν κηδεία ανθρώπου που δεν έχει συγγενείς να τον κλάψουν. Όπως έχουμε συνηθίσει και να υπάρχει απαρτία μόνο όταν ψηφίζονται μνημόνια ή νομοσχέδια που προσφέρονται για δίλεπτες παρεμβάσεις στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Και μετά από όλα αυτά λοιπόν, θα μας πειράξει μία άδεια επιτροπή και η παράτυπη υπερψήφιση ενός νομοσχεδίου; Ποιος νοιάζεται; Θα σας πω ποιος θα έπρεπε τουλάχιστον να νοιάζεται πρωτίστως. Οι βουλευτές, όλοι τους, από όλες τις πτέρυγες. Όσοι οδύρονται για την απαξίωση του πολιτικού κόσμου και των θεσμών που κυριαρχεί στην κοινωνία και όσοι θεωρούνται «νέοι» στην πολιτική. Γιατί θα πρέπει να καταλάβουν πως αυτό το κλίμα δεν δημιουργήθηκε μόνο λόγω σκανδάλων, υποσχέσεων που ποτέ δεν τηρήθηκαν ή των «γομαριών» και λοιπών χαρακτηρισμών που ακούστηκαν στη Βουλή. Γιατί αν δέχονται ως έναν βαθμό ότι ισχύει πως το ψάρι βρομάει από το κεφάλι, τότε να είναι σίγουροι πως το κλίμα δεν θα διορθωθεί, όταν το κεφάλι δεν είναι καν παρόν.

*Αναδημοσίευση από www.protagon.gr