«Να φύγετε, να πάτε αλλού»

«Μωρέ θα πάρω φόρα και θα κλωτσήσω με όλη τη δύναμή μου το σκατοκάστρο τους μπας και με αφήσουν ήσυχη πια τα βρομόπαιδα. Άντε, κυρά μου, πάρε το να πάτε σπίτι, αφού δεν μπορείς να το μαζέψεις! Κι εσείς, τάκα-τούκα πάνω από το κεφάλι μου με τις σκατορακέτες σας, που την είδατε Φέντερερ του αλμυρού νερού και της άμμου ξαφνικά… Που να του φύγει του άλλου η ρακέτα σαν μπούμερανγκ και να τον βρει στο δόξα πατρί, Παναγία μου! Ωχ, σκατά, τις κωλογόπες τους, κόλλησε μια στον αγκώνα μου, τι αηδία. Και έχεις και αυτά τα δεκαεξάχρονα να χαμουρεύονται αδιακρίτως. Μωρέ, ωραία ανατροφή… Σιχτίρ, τι είναι αυτό το φρούτο τώρα που πάνε να εγκαταστήσουν; Ρε, πάνε καλά; Με ποιο δικαίωμα στην παραλία μου;». (more…)

Χους ει. Και μετά;

«Πλαστινοποιημένο» σώμα

Οι πιο ωραίες συζητήσεις στη ζωή είναι για τον θάνατο -και δεν εννοώ μόνο φιλοσοφικά και υπαρξιακά. Ακόμα και πρακτικά εάν το εξετάσετε, θα δείτε πόσο ενδιαφέρουσα μπορεί να γίνει μια τέτοια συζήτηση. Για παράδειγμα, η διάθεση του σώματος μετά τον θάνατο. Πιθανότατα για κάποιους να φαίνεται ως ένα ζήτημα που δεν τους απασχολεί, καθώς η θρησκεία στην οποία πιστεύουν, συνήθως προκαθορίζει τον τρόπο και το τελετουργικό. Είναι τυχεροί. Για κάποιους άλλους όμως, τα πάντα είναι πιθανά και διαπραγματεύσιμα. (more…)

Ποιος σοκάρεται;

Δεν έχει περάσει μια εβδομάδα από την μέρα που παραλίγο να εμπλακώ ως επιβάτης σε ένα τροχαίο ατύχημα. Ένα μηχανάκι εμφανίστηκε από το πουθενά και μ’ έναν ελιγμό της τελευταίας στιγμής κατάφερε να αποφύγει το φτερό του ταξί στο οποίο επέβαινα και να ευθυγραμμιστεί ανάμεσα σε δύο αυτοκίνητα. Ο οδηγός του δίκυκλου χωρίς κράνος και με το ένα χέρι να κρατάει το τιμόνι καθώς στο άλλο βαστούσε καφέδες, τους οποίους προφανώς πήγαινε να παραδώσει. Λίγες φωνές, λίγος εκνευρισμός, λίγο μούδιασμα και ύστερα καθένας τράβηξε τον δρόμο του. (more…)

Το redirect στην εξουσία

Στις 9 Ιουνίου 2014, είχαμε τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου μετά τον ανασχηματισμό. Πότε όμως ήταν η τελευταία φορά που συνεδρίασε; Σύμφωνα με το site της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης, πριν περίπου έναν χρόνο, την 1η Αυγούστου 2013. Για οποιαδήποτε άλλη χώρα, ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα θα είχε δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα διακυβέρνησης. Λογικό, καθώς καμιά χώρα δεν έχει αυτό που έχουμε εμείς: την εντολή Σαμαρά. Και μπορεί να υπάρχουν αμφιβολίες για το αν ο Λουδοβίκος ΙΔ’ έχει πει όντως την περίφημη φράση «Το κράτος είμαι εγώ» («L’État, c’est moi»), αλλά εμείς πλέον είμαστε σίγουροι: Η κυβέρνηση είναι ο Σαμαράς. Με άλλα λόγια, ξεχάστε το government.gov.gr, όλα τα κλικς οδηγούν στο primeminister.gov.gr. (more…)

Πόσο Χρυσή Αυγή είσαι;

Στην τελευταία μου επίσκεψη στο Γραφείο Ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα μάς έδωσαν μία καρφίτσα «I’M A VOTER». Ενθουσιάστηκα. Πάντα ζήλευα τα αυτοκόλλητα «I VOTED» που έβλεπα στις αμερικανικές εκλογές. Δεν βλέπω, λοιπόν, την ώρα να έρθει η Κυριακή των ευρωεκλογών για να επιδείξω την καρφίτσα μου. Έχω αποφασίσει τι θα ψηφίσω, παρόλα αυτά βρίσκω άκρως ενδιαφέροντα τα διάφορα συμβουλευτικά εργαλεία ψήφου. Δεν απαιτούν πάνω από πέντε λεπτά και μπορεί να αποδειχθούν διασκεδαστικά -ενίοτε όμως και ανησυχητικά, όπως το EUANDI. (more…)