Τι μου κάνεις μάνα μου

Είναι βράδυ Δευτέρας, πριν καμιά δεκαριά μέρες. Έχω γυρίσει από την δουλειά κι έχω πετάξει το κορμί μου πάνω στον καναπέ όπως πετάμε τα άπλυτα στον κάδο. Είμαι τόσο πτώμα που έχω γράψει σε post-it “εισπνοή-εκπνοή” και το έχω κολλήσει στον απέναντι τοίχο. Ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο. Γνωρίζω από πριν ποιος είναι. Η μάνα. Όχι, δεν έχω κάποιο τρίτο μάτι, αλλά ξέρω ότι πάντα βρίσκει και καλεί τις πιο ακατάλληλες ώρες λες και μυρίζεται η άτιμη το ψοφίμι στον αέρα. (more…)

Στον πυρετό της Κάρτας!

Ακούγοντας τον Γιώργο στο βήμα της ΔΕΘ, έψαξα να βρω το πορτοφόλι μου ενστικτωδώς. Πρέπει να ήταν εκεί που έλεγε για την Κάρτα Πολίτη. Το ανοίγω κι αρχίζω να ψάχνω. Στην πρώτη θήκη λεφτά. Στην δεύτερη αποδείξεις από ΑΤΜ, από super market, από ταξί, από delivery, από περίπτερα. Πωπω χαρτομάνι… Θ’ αρχίσω να τις μοσχοπουλάω μου φαίνεται, γιατί έχω γεμίσει ήδη δυο σακούλες και σιγά το ετήσιο εισόδημα που δηλώνω στην Εφορία. Ή μπορώ και να τις ανταλλάξω, π.χ. μια σακούλα αποδείξεις για ένα κιλό ντομάτες. Αχ δεν ξέρω αν με συμφέρει, θα δούμε.  (more…)

Τον Σταυρό σας ρεμάλια!

Κατά τον Ησίοδο, το κουτί της Πανδώρας έκρυβε όλα τα δεινά του κόσμου, το οποίο άνοιξε η άτιμη και μας πήρε η κάτω βόλτα έκτοτε. Κατά την Λουκρητία, το χειροποίητο κουτί της κρεβατοκάμαρας κρύβει κάτι αμαρτωλά θαύματα, τα οποία βρήκα τυχαία σήμερα η κολασμένη καθώς έψαχνα για ένα πολύχρωμο κολιέ για να έρθει και να δέσει η υπερπαραγωγή-ντύσιμο. (more…)

Το λίμπο του Άδωνι

Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα το κομμάτι αυτό με την σκέψη να γράψω για την συνεδρίαση του νέου υπουργικού συμβουλίου στη Θεσσαλονίκη. Εγώ είχα όλη την καλή διάθεση, δυστυχώς όμως μου τα χάλασε ο Γιώργος όταν άρχισε να λέει πάλι αυτά τα ακατάληπτα. Ότι τάχα μου είναι αντιεξουσιαστές στην εξουσία κι άλλα τέτοια επαναστατικά.

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί επιμένει σε αυτό. Μήπως είναι κάποιο κατάλοιπο από την εφηβική του ηλικία; (more…)

Σε παρέσυρε το ρέμα, μνήμα μου δεν είναι ψέμα

Είμαι τύπος του φθινοπώρου. Τα πρώτα σύννεφα στον ουρανό με μαγεύουν. Οι πρώτες βροχές και η μυρωδιά  των δρόμων μετά από αυτές γαργαλάνε την μύτη μου ευχάριστα. Σαν προκαταρκτικό παιχνίδι εραστών πριν το μεγάλο event. Πριν τον χειμώνα. Θα το έχετε καταλάβει άλλωστε με όλα αυτά που έγραφα για την ανόητη ζέστη του καλοκαιριού. Ούτε ο Samarman τέτοια γκρίνια για την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση. (more…)