Ξάγρυπνη για τον Loverδο

«Ο κύβος ερρίφθη για τον ανασχηματισμό» μας ζάλιζαν από το πρωί της Δευτέρας όλα τα μέσα ενημέρωσης. Από το πώς εξελίχθηκε στην πορεία, καταλαβαίνετε ότι δεν ερρίφθη απλώς ο κύβος, αλλά ο ΓΑΠ με τους στενούς του συνεργάτες είχαν στήσει μια μαραθώνια παρτίδα μπαρμπούτι παίζοντας τον χιτώνα της Μπατζελή.

Εγώ πάλι ορκίστηκα στον εαυτό μου ότι δεν θα τους κάνω την χάρη να ασχοληθώ, γιατί όλο αυτό μου θυμίζει τις δύσκολες μέρες που αντιμετωπίζει μια γυναίκα κάθε μήνα. Βλέπετε, τα κυβερνητικά στελέχη και ο ανασχηματισμός είναι σαν την περίοδο και τα ταμπόν. (more…)

Πήγα για γαμπρό στον "Λούη"

Ο Λούης ζει και βασιλεύει. Και μάλιστα έχει τα γραφεία του στο κέντρο του Πειραιά. Όχι δεν πήρα από αυτά που παίρνει ο Γιώργος και τα βλέπει όλα ρόδινα για την πορεία της οικονομίας μας. Μιλάω για το γραφείο συνοικεσίων ΛΟΥΗΣ. Τι όνομα κι αυτό… Το πιάνεις κατευθείαν το υπονοούμενο: Σε ζευγαρώνουμε πριν πεις “Τρόικα”. Άμεσα εγγυημένα αποτελέσματα. Εξάλλου είναι και αυτή η εξηντάχρονη πορεία στον χώρο που, θέλοντας και μη, δεν σου αφήνει περιθώριο να αμφιβάλλεις. Από εδώ θα φύγεις ή ζευγαρωμένος με παπά, κουμπάρο και 2-3 τσουκάλια ρύζι ή κουβαλημένος από τέσσερις με κόλυβα, κονιάκ και παξιμαδάκι. Μέση οδός δεν υπάρχει. Όπως και να έχει όμως, μια λειτουργία θα την ζήσεις. Τώρα, γάμος θα είναι αυτός; Κηδεία; Θα δείξει. (more…)

Παππούς-Ιχθυοπώλης: 1-0

Αγαπώ την καθημερινότητα σε βαθμό διαστροφής. Αυτή η ρουτίνα που σε βάζει να κάνεις βρώμικες σκέψεις για τη ζωή μετά θάνατον, εμένα μ’ εξιτάρει. Είναι μια σχέση άκρως σαδιστική. Όσο εκείνη με βασανίζει με υποχρεώσεις, τόσο εγώ την τιμωρώ με το παρδαλό μου ντύσιμο. (more…)

Όχι άλλο Warhol…!

Τα έργα του τα αναγνωρίζουν ακόμα και τα μωρά. Μετά το “αγκού” και το “μαμά” οι επόμενες λέξεις που ξεστομίζουν τα βρωμόπαιδα είναι “Campbell’s Soup“. Ο Andy Warhol ήταν αδιαμφισβήτητα ιδιοφυία. Και όπως όλες οι ιδιοφυίες, είπε και πράγματα που κατά καιρούς τα παίρνει ο κάθε πικραμένος, τα μασάει, κάνει φούσκες και μετά τα τεντώνει με τσαχπινιά σαν τραγουδίστρια που βαράει το ντέφι στο πλάι του μπουζουκτσή. (more…)

Η απληστία του δίφραγκου

Σαν λαός είμαστε αχόρταγοι στο όρια της λαιμαργίας και της απληστίας. Δεν ικανοποιούμαστε με το λίγο, το μισό, το παρακατιανό. Από τα φεγγάρια μας μέχρι το σουβλάκι. Θέλουμε όλο το πακέτο να έρθει να φουσκώσει το μάτι κι η κοιλιά. Ενίοτε και οι καρδιές. Ίσως γι’ αυτό και να μας αγαπούν οι ξένοι που επισκέπτονται την Ελλάδα. Έχουμε το βίτσιο να μεγιστοποιούμε και την κλανιά του γείτονα αν αυτό μας κάνει να ονειρευτούμε έστω και για λίγο. Και στους καιρούς που ζούμε, το έχουμε ανάγκη. Το θέμα είναι πόσο; (more…)