Κανονικά οι ταύροι δεν διακρίνουν χρώματα. Όταν βγαίνουν στην αρένα και αντικρίζουν τον cojonάτο ματαντόρ να ανεμίζει την μαλέτα του, δεν ερεθίζονται από το κόκκινο. Απλά βλέπουν ένα παράξενο τύπο που προφανώς βαρέθηκε τη ζωή του κι αμέσως το αίμα ανεβαίνει στο κεφάλι τους. Κι όμως, εγώ γνωρίζω τον μόνο ταύρο που όχι μόνο καταλαβαίνει από χρώματα, αλλά ορμάει να καρφώσει τον ανυποψίαστο τορέρο πριν καν εκείνος προλάβει να βλεφαρίσει. Πού είναι αυτό το θαύμα της φύσης; Μα εδώ και σας γράφει.

Μην ανησυχείτε. Η κατάστασή μου είναι ελεγχόμενη. Όπως οι ταυρομαχίες πραγματοποιούνται μόνο συγκεκριμένους μήνες του χρόνου, έτσι κι εμένα ξυπνάει το ζώο μέσα μου μόνο την ημέρα του Αγίου Γούτσου-Γούτσου. O ζουζουνιάρης αυτός άγιος ευθύνεται για το μίσος που τρέφω για την Γέννηση της Αφροδίτης του Μποτιτσέλι, καθώς παραπέμπει στο σκατόπαιδο που πετάει επιδεικνύοντας το pampers του. Ο εφιάλτης της μάνας και η χαρά του παιδόφιλου δηλαδή.

Όταν ήμουν ζευγαρωμένη, φρόντιζα να μαλώνω για να γλιτώσω τα γλυκανάλατα της ημέρας και τώρα που είμαι χωρίς ταίρι, θα ‘θελα να είχα ένα μόνο για μια μέρα ίσα-ίσα για να του τα χώσω. Πιστεύω είναι παθολογική η αποστροφή μου σε σημείο ψυχασθένειας. Περνάω μπροστά από ανθοπωλείο κι εύχομαι με όλη τη δύναμη της ψυχής μου να φυτρώσουν τα τριαντάφυλλα κοφτερά δόντια και να κατασπαράξουν το χέρι που τα πασπατεύει πρόστυχα καθώς προσπαθεί να τα σουλουπώσει σε ένα χαριτωμένο μπουκέτο. Το μάτι μου έχει μπουχτίσει τόσο από τις βελούδινες κορδέλες και τις καρδούλες στην βιτρίνα, που φαντάζομαι τον εαυτό μου να ξεριζώνει με το χέρι μου την καρδιά του μαγαζάτορα και να την κρεμάω στην κάσα της πόρτας με την κορδέλα, ώστε να φιληθούν από κάτω τα πιτσουνάκια, όπως ακριβώς συμβαίνει με τα γκι τα Χριστούγεννα.

Υποθέτω κάποιοι από εσάς θα κουνάτε ήδη το κεφάλι σας πάνω-κάτω με οίκτο ή ακόμα και αηδία. Σας καταλαβαίνω. Ξεχάστε τα αρρωστημένα γούστα που μου βγάζει ο άγιος και ζήστε τον έρωτά σας με το μωρό. Κι εγώ για να επανορθώσω θα σας πω τρεις τρόπους για να σας μείνει αυτή η ημέρα αξέχαστη:

1. Κανονίστε μια ξεχωριστή βραδιά. Νισάφι πια με τα κεριά και τα ροδοπέταλα στο τραπεζομάντηλο. Βάλτε λίγο αιφνιδιασμό στην ερωτική σας ζωή. Αν είστε γυναίκα, καλέστε τις φίλες σας για ένα μαραθώνιο beaute. Αν είστε άντρας, φωνάξτε τους κολλητούς σας για ένα πρωτάθλημα Pro. Ανάμεσα στις φέτες αγγουριού για μάτια χωρίς σακούλες και τα γαμωσταυρίδια που ο Messi δεν υπακούει στο joystick, το μόνο σίγουρο είναι ότι το μωρό σας θα το θυμάται αυτό για πάντα.

2. Ζήστε την πιο ανομολόγητη φαντασίωσή σας. Σίγουρα πολλοί -αν όχι όλοι- έχετε βρώμικες σκέψεις που δεν τολμάτε να συζητήσετε με το ζουζουνάκι σας, όπως πχ ένα τριολέτο με τον/ην φίλο/η του μωρού σας που σας πολιορκεί καιρό τώρα ενώ το έτερον ήμισυ ζηλεύει αφάνταστα γιατί το έχει πάρει χαμπάρι. Ορίστε λοιπόν η ευκαιρία σας. Μέρα που είναι, έχετε κάθε δικαίωμα να το ζητήσετε. Ε και δεν γίνεται. Αν σας αγαπάει τόσο όσο λέει η εμετική καρτούλα που σας χάρισε, δεν μπορεί να αρνηθεί. Μα ακόμα κι αν αρνηθεί, δεν πρόκειται να σας το συγχωρέσει ποτέ.

3. Δείξτε την αγάπη σας με μοναδικά δώρα. Κάτω η χούντα του λούτρινου. Ώρα να κάνετε ένα δώρο που περνάει ακριβώς το μήνυμα που θέλετε. Χαρίστε στο μωρό σας μια ετήσια συνδρομή σε γυμναστήριο ή ένα strap-on με κλιπς ασφαλείας. Σαφώς και δεν υπονοείτε ότι έχει παχύνει ή ότι θέλετε να σας γαργαλήσει τον προστάτη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα το εκτιμήσει όπως θα περιμένατε, αλλά μην επαναπαύεστε. Θα σας το ανταποδώσει στο μέλλον.

Και κάπου εδώ τελειώνει η μικρή μου συμβολή στον εορτασμό του Αγίου Γούτσου-Γούτσου. Αν πράξετε και τα τρία, του χρόνου σας περιμένω έξω από ένα ανθοπωλείο να φαντασιωθούμε παρέα τον πιο ερωτικό βασανισμό του μαγαζάτορα. Μέχρι τότε αγαπηθείτε όσο μπορείτε, απλά μην μας ζαλίζετε τον έρωτα τη συγκεκριμένη μέρα.