Αμαρτίες

Ξινά γέλια

Τον τελευταίο καιρό, πάσχω από αϋπνία. Σίγουρα σας έχει συμβεί και εσάς τουλάχιστον μία φορά στη ζωή σας. Και σίγουρα έχετε να μου δώσετε περισσότερες συμβουλές απ’ όσες δύναμαι να ακολουθήσω. Γνωρίζω ότι οι επκρατέστερες είναι χάπια και ψυχολόγος. Το πρόβλημα είναι πως με τα πρώτα υπάρχει το ενδεχόμενο να εθιστείς και με τον δεύτερο να εκτεθείς. Το βέβαιο είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις, θα βάλεις το χέρι βαθιά στην τσέπη μέχρι να μείνει μόνο η φόδρα. (more…)

Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Πιστόριους

Ακούω το χαρτί να σκίζεται από τον τοίχο. Τα σημάδια του σελοτέιπ μένουν πίσω σαν ανάμνηση μιας αγάπης που προδόθηκε. Βλέπω τη σκάλα να στήνεται, έναν άνδρα να ανεβαίνει, το κάδρο να φεύγει και το καρφί να λέει ολόκληρη την ιστορία. Ο Πιστόριους αποκαθηλώνεται σαν Ιησούς που ντροπιάστηκε. Και δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από ένα μαρτύριο που δεν εμπνέει ή από τον θαυμασμό που σκάει σαν λάστιχο. (more…)

Γνήσιος ως Έλλην

Δεν σας έχω μιλήσει για τον δεσμό μου. Κακώς. Είναι μία ιστορία που έχει να πει πολλά, αλλά λίγα να διδάξει. Δεν τον επέλεξα. Είναι μόνιμος και ισόβιος. Ο πιο σοβαρός δεσμός που είχα ποτέ. Καταπιεστικός και ενίοτε σκληρός. Τον σέρνω πίσω μου σαν σιδερένια μπάλα. Τον έχω στην πλάτη σαν καμπούρα, στο χέρι σαν σημάδι, στη ψυχή σαν τραύμα. Είναι πάνω μου σαν δέρμα. Ο γνήσιος δεσμός που διατηρώ με την ελληνική κοινωνία. (more…)

Ο γάμος της κατσίκας

Ένας καλός τρόπος να μετρήσεις τις αντοχές της κοινωνίας είναι τα ποσοστά της τηλεθέασης. Σοβαρολογώ. Θυμηθείτε για παράδειγμα τις αντιδράσεις στο φιλί μεταξύ δύο ανδρών στο «Kλείσε τα μάτια» το 2003. Γι’ αυτό τον λόγο, νιώθω ανακουφισμένη που ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης δεν έχει καταπιαστεί με την κωμωδία. Γιατί φοβάμαι πως αν αποφάσιζε να γυρίσει την ελληνική εκδοχή του «Modern Family», οι κατάρες θα έγραφαν τους τίτλους τέλους πριν καν αρχίσει η σειρά. (more…)

Θα σε πάρω να φύγουμε

Κάθομαι στα σκαλιά στην είσοδο της πολυκατοικίας. Στα πόδια μου κείτονται λογαριασμοί με παραλήπτες που δεν γνωρίζω. Πιθανώς κάποιοι από αυτούς είναι πρώην ενοικιαστές -ίσως και όλοι. Δεν θα μάθω ποτέ, γιατί δεν φρόντισα ποτέ να συστηθούμε. Ή μάλλον, δεν έτυχε. Όπως και να έχει, τώρα είναι πολύ αργά. Έχουν φύγει κι εγώ αναρωτιέμαι αν απλώς άλλαξαν οδό και αριθμό ή αν επέστρεψαν στον τόπο καταγωγής τους. Κι ύστερα μετράω πόσους γνωρίζω που έπραξαν το ίδιο. Ανακαλύπτω πως είναι πιο εύκολο να απαριθμήσω όσους έχουν μείνει. (more…)