Καζάνι

Selfie με τον νεκρό σου

bonesΑπολαμβάνω τις εκπλήξεις της ζωής. Ειδικά από εκείνους που δεν έχουν να προσφέρουν κανένα ίχνος της. Όπως αυτός εδώ ο κύριος μπροστά μου αυτή τη στιγμή. Δείχνει γαλήνιος αλλά σκέφτομαι ότι αυτή μου η εντύπωση είναι τουλάχιστον γελοία. Πώς μπορεί να αποπνέει γαλήνη κάποιος που δεν έχει καμιά συνείδηση πια; Κάποιος που έπαψε να υπάρχει, ή τέλος πάντων, το πνεύμα του δεν είναι παρόν, εξ όσων αντιλαμβάνομαι. Κατά τ’ άλλα η σάρκα του παραμένει ακμαία – όσο του επιτρέπει η συντήρηση από το γραφείο κηδειών. (more…)

Η αξιοπρέπεια της Χάνα

Εχω βουλιάξει ανάσκελα στον καναπέ, με τον δεξί πήχυ να πιέζει τα μάτια μου κλειστά και το αριστερό χέρι να παίζει πιάνο στο στέρνο μου και σκέφτομαι. Όχι, δεν με βασανίζουν λογαριασμοί και λοιπές υποχρεώσεις. Προσπαθώ να καταλάβω με ποια λογική επιλέγονται οι ελληνικοί τίτλοι στις ξένες ταινίες. Πώς γίνονται οι συσχετισμοί αν δεν κολλάει η απλή μετάφραση του τίτλου. Φαντάζομαι τον τύπο που αναφώνησε σε αίθουσα meeting «Το βρήκα! Θα το πούμε “Σφραγισμένα Χείλη”». Υποψιάζομαι δε πως έχει σκύλο που τον λένε Ρεξ ή Αζόρ. (more…)

Μαγκιά από το παράθυρο

Στο βλαχόνησο, δυο πράγματα ακούς συχνά: την καμπάνα και το «σύρμα». Και τα δύο κάνουν τα τηλέφωνα να χτυπάνε σαν τρελά. Στην πρώτη περίπτωση, οι συνομιλίες διαρκούν ώρες. Δεν φτάνει να μάθεις ποιος πέθανε και πώς. Η ζωή του νεκρού έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τον θάνατό του. Τι αφήνει πίσω και πώς το απέκτησε, ποιον αδίκησε και ποιον ευεργέτησε. Μπορεί να φαίνεται μικροπρεπές, αλλά το βλαχόνησο εξαντλεί την αξιοπρέπειά του στην πρώτη φτυαριά με χώμα που πέφτει πάνω στο φέρετρο. (more…)

Ο πάτος της κορυφής

Λίγο μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες κι ενώ παρακολουθούσα την κοινή συνέντευξη Τύπου που έδιναν Παπανδρέου, Βαν Ρομπάι και Μπαρόζο, προσγειώθηκε στα εισερχόμενα ένα email: περίλυπος Γκανέζος ήθελε να ξαλαφρώσει τον θρήνο του για την απώλεια του αγαπημένου του θείου χαρίζοντας μου ένα καλό μερίδιο από την κληρονομιά που του είχε αφήσει ο εκλιπών, η οποία ανερχόταν στα 9,5 εκ. δολάρια. Την ίδια ακριβώς στιγμή, ο πρωθυπουργός δήλωνε πως διεκδίκησε το δικαίωμα του ελληνικού λαού στην ελπίδα. Εν μέρει έχει δίκαιο, αλλά κοιτώντας τα μηδενικά στο email του τεθλιμμένου συγγενή εξ Αφρικής, αντιλαμβάνεσαι πως με τα 109 δις ευρώ που εξασφαλίστηκαν, το δικαίωμα στην ελπίδα διευρύνεται και μπορείς άνετα να αγοράσεις ολόκληρη την Γκάνα και να γεμίσεις τον τάφο του αποθανόντα θείου με τα πιο σπάνια λουλούδια που υπάρχουν στον πλανήτη. (more…)

Αγανάκτηση του καναπέ

skeletoncouch

Όταν είχα κάνει τις δυο σειρές stencil με λουλούδια περιμετρικά στους τοίχους του σαλονιού μου, είχα νιώσει απίστευτη ικανοποίηση από το τελικό αποτέλεσμα. Σήμερα, τέσσερα χρόνια αργότερα, βρίσκομαι ένα βήμα πριν πάρω την μπατανόβουρτσα να τα ασβεστώσω και να σβηστούν μια για πάντα. Είναι απίστευτο πόση κακοτεχνία μπορεί να παρατηρήσει κάποιος αν κοιτά σε ένα συγκεκριμένο σημείο για έξι συναπτές ώρες. Έτσι είμαι εγώ, για τις τελευταίες τρεις ημέρες. Δεν πρόκειται για κάποια φάση κατάθλιψης ούτε για κατάσταση ακατάσχετης βαρεμάρας. Είναι απλώς σαφείς οδηγίες του γιατρού: Ξεκούραση, καμία βαριά εργασία και καμία μετακίνηση. Και να ‘μαι λοιπόν τώρα, να κοντεύω να αφήσω το αποτύπωμά μου στον καναπέ σαν το λευκό περίγραμμα που μαρτυρά τη θέση του θύματος στον τόπο του εγκλήματος. (more…)