Βράδυ Αυγούστου. Ο τόπος βράζει κι εσύ βαριέσαι αφόρητα. Οι φίλοι σου είναι ακόμα στις διακοπές. Δυστυχώς δεν έχει ξεκινήσει ούτε το Champions League ούτε το Πρωτάθλημα και οι επαναλήψεις των σήριαλ έχουν πέσει στο επίπεδο των κεντρικών δελτίων ειδήσεων. Ευτυχώς υπάρχει το Facebook. Κάνεις login κι αρχίζεις να ψάχνεις ανάμεσα στους φίλους των φίλων για κανένα καλό μωρό να σκοτώσεις την ώρα σου. Και πού ξέρεις; Μπορεί και να προκύψει κάτι καλό.

Μετά από κανά μισάωρο μανιωδών κλικς, τελικά την βρίσκεις. Ηλιοκαμμένη, μ’ ένα αέρινο φλοράλ φορεματάκι και τα μαλλιά κάτω λυτά. Τι κάνεις; Ψυχραιμία αρχηγέ μου. Το ιντερνετικό καμάκι θέλει κόπο μα προπαντός τρόπο.

Άραξε στα κυβικά σου. Όσο και να θες να της ξεσκίσεις την σάρκα και να της δαγκώσεις το λαιμό, πάλεψε το να παραμείνεις κύριος. Για κανένα λόγο δεν σχολιάζεις στην φωτογραφία της με το βαθύ ντεκολτέ που σου κλείνει το μάτι πονηρά. Μπορείς να κάτσεις να την χαζεύεις όσο θέλεις -άλλωστε κανείς δεν σε βλέπει- μα κράτα τα χέρια μακριά από το πληκτρολόγιο. Αν δεις ότι δεν μπορείς να κρατηθείς, μπορείς να πατήσεις το “like”, αλλά προσοχή: Όχι σε παραπάνω από 2 φωτογραφίες, αλλιώς κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς γρήγορα σαν τον σαλιάρη που σουλατσάρει στα άλμπουμ της.

Μην σκουντάς. Το λεγόμενο “poke” είναι τόσο γελοίο κι άχρηστο όσο και τα προϊόντα του telemarketing. Το μόνο σκούντημα που έχει μείνει στην ιστορία σαν αποδεδειγμένα επιτυχημένο ήταν αυτό της Αλίκης στον Παπαμιχαήλ στην “Μοντέρνα Σταχτοπούτα”. Αλλά επειδή ούτε είσαι Αλίκη, ούτε φοράς αρωματάκι πίσω από τα αυτιά, αλλά ούτε και μπορείς να πεις με την ίδια τσαχπινιά το “Συγνώμη ήταν τυχαίο”, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να σκεφτεί το μωρό ότι είσαι ελαφρώς πειραγμένος στα πρόθυρα του Πάρκινσον.

Μην αρχίσεις την ανάκριση. Επουδενί δεν ξεκινάς να στέλνεις μηνύματα με ερωτήσεις που θυμίζουν Ιερά Εξέταση του τύπου “Πόσο χρονών είσαι;”, “Πού μένεις;” και άλλα τέτοια ενοχλητικά. Εδώ ολόκληρος Γαλιλαίος προέβαλλε σθεναρή αντίσταση, λες να κωλώσει το μωρό από το Facebook; Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα σε αγνοήσει -αν δεν σε βρίσει- και ίσως αναφωνήσει “Κι όμως είναι βλάκας” πατώντας το “delete”. Πιστεύω δεν χρειάζεται καν να τονίσω ότι δεν επιμένεις μετά την πρώτη γείωση με μηνύματα του στυλ “Έλα, απάντα μου. Μα γιατί δεν μου απαντάς;”. Στην καλύτερη των περιπτώσεων να της φέρεις στο νου την Σελήνη από την Λάμψη του Φώσκολου. Επίσης απαγορεύονται δια ροπάλου βλακειώδεις ατάκες στα αγγλικά. Ο Γαρδέλης είναι πλέον ντεμοντέ, το ίδιο και οι βιντεοκασσέτες της δεκαετίας του ’80.

Γνωριστείτε. Ξεκίνα να απαντάς σε τραγούδια ή σε άρθρα που ανεβάζει, αλλά πάντα με διακριτικότητα, εγκράτεια και το πιο βασικό, με σοβαρότητα. Τα σαχλά σχόλια λειτουργούν σαν ΤΕΖΑ που σκοτώνει κάθε πιθανότητα επικοινωνίας. Τα δε φιλάκια και οι τρεις γραμμές “χαχαχα” που θυμίζουν Χρηματιστήριο (και συνειρμικά τις φούσκες) δεν προάγουν την συζήτηση και το πιο πιθανό είναι να αρχίσει να πιστεύει ότι τα υπόλοιπα γράμματα στο πληκτρολόγιό σου δεν λειτουργούν, και κατ’ επέκταση ότι είσαι μπατίρης γιατί δεν σου περισσεύουν χρήματα για να προμηθευτείς ένα καινούριο.

Πέτα το ρολόι. Κοινώς, μην είσαι ανυπόμονος. Η γυναίκα, πέρα από την τελειότερη μηχανή ανακύκλωσης (ρουφάει το αίμα του άντρα και μετά το αποβάλλει μια φορά κάθε μήνα), είναι σαν το αρνί που σουβλίζουμε το Πάσχα. Θέλει χρόνο και μεράκι για να γίνει τραγανό και ζουμερό, έτοιμο να φαγωθεί. Πρέπει να την κάνεις να νιώσει άνετα σαν να βρίσκεται στο ιατρείο του γυναικολόγου της. Δυστυχώς εν αντιθέσει με τα αρνάκια, η γυναίκα δεν έχει εμφανή σημάδια ότι ψήθηκε, οπότε θα πρέπει να περιμένεις να κάνει εκείνη το πρώτο βήμα για την πριβέ σας επικοινωνία.

Τώρα, θα μου πεις “Και γιατί να υποστώ όλο αυτό το μαρτύριο και να μην βγω τσάρκα να χτυπήσω κανά γκομενάκι live που είναι κι ευκολότερο;”. Έλα μου ντε…Κι εγώ το ίδιο αναρωτιέμαι.