Υπάρχει μια θεωρία, η οποία εξηγεί γιατί ο κόσμος τσουγκρίζει τα ποτήρια του. Βέβαια δεν μας λέει γιατί ο Έλληνας το κάνει σε ρυθμούς που συναγωνίζονται τους χτύπους της καρδιάς μας, αλλά θυμάμαι ότι μου είχε κάνει εντύπωση όταν το είχα πρωτακούσει γιατί, αν το σκεφτείς λογικά, ίσως έχει κάποια βάση.
Σύμφωνα λοιπόν με αυτή την θεωρία, η απόλυτη απόλαυση επέρχεται όταν συμμετέχουν και οι πέντε αισθήσεις. Για βάλτε το μυαλουδάκι σας παρακαλώ να δουλέψει. Μια ανάσα πριν το ενοχλητικό σε ένταση “Εβίβα”, έχουμε την αφή (το πιάνουμε), την όραση (το βλέπουμε), την γεύση (στο παρατσάκ να το πιούμε) και την όσφρηση (άμα είναι φρουτώδες κρασάκι ειδικά μας σπάει τα ρουθούνια) να παίρνουν μέρος στην γιορτή μας. Τι μας λείπει λοιπόν; Η ακοή. Γι’ αυτό λοιπόν παίδες, τα τσουγκρίζουμε και μάλιστα τόσο δυνατά που αν είχε στόμα το κακόμοιρο ποτήρι θα μας άρχιζε στα γαλλικά για την κακοποίηση.
Κάτι τέτοιο θαρρώ είχαν κατά νου κάποιοι Ιάπωνες ερευνητές, οι οποίοι, αυτή τη στιγμή που σας γράφω, αναπτύσσουν μια καινοτομική τεχνολογία που θα επιτρέπει στις τηλεοράσεις και τις οθόνες των υπολογιστών να απελευθερώνουν αρώματα ανάλογα με το τι προβάλλουν. Αυτή η τεχνολογία δεν είναι όμως εντελώς καινούρια. Στο παρελθόν έχει δοκιμαστεί δις με όχι τόσο μεγάλη επιτυχία, αλλά θέλω να πιστεύω ότι αυτή τη φορά ο ήλιος θα ανατείλει για τα καλά και θα μας δείξει όλο του το μεγαλείο.
Είναι καταπληκτικό, δεν βρίσκετε; Για φανταστείτε το λίγο. Είναι Πάσχα, κάποιο κανάλι παίζει κλασικά τον Ιησού από την Ναζαρέτ του Τζεφιρέλι. Κι εκεί που είναι πάνω στο σταυρό ο καλός μας Χριστούλης, του δίνουν αυτοί οι βρωμιάρηδες Ρωμαίοι το ξύδι κι αμέσως μυρίζει όλο το σπίτι. Σε τέτοιο βαθμό που πιάνετε να φτιάξετε χταποδάκι για να το συνοδέψετε. Ή ακόμα καλύτερα, βλέπετε την πρόστυχη κι αμαρτωλή Μαρία να αλείφει με μύρο τα ποδαράκια του Γιόκα. Ο χώρος ευωδιάζει μεμιάς. Τι Ampipour, τι Airwick κι αηδίες. Είστε μια εισπνοή μακριά από την καλύτερη θρησκευτική μαστούρα. Και πιστοί να μην είστε δηλαδή, αρχίζετε να σταυροκοπιέστε και ψάχνετε να βρείτε εφημερεύον μαγαζί με εκκλησιασικά είδη για να προμηθευτείτε πέντε-έξι καντηλάκια. Μην σας πω ότι κάνετε διάρρηξη σε εκκλησία για να προσκυνήσετε τα εικονίσματα…
Για να μην αναφερθώ στην πρόσφατη υστερία των καναλιών με τις μαγειρικές εκπομπές. Να βλέπετε να μαγειρεύουν εστραγκόν με passion-fruit πασπαλισμένο με σπόρους παπαρούνας κι εσείς να τρέχετε να πάρετε σόδα γιατί σας χόρτασε η μυρωδιά. Ο μόνος κίνδυνος που υπάρχει στην προκειμενη εφαρμογή αυτής της τεχνολογίας είναι μη τυχόν και ο ιδρώτας του μάγειρα καλύπτει τις ευωδιές του φαγητού, αλλά είπαμε. Το Πάσχα με τον Χριστό του Τζεφιρέλι, έχουμε γίνει πιστοί οπότε μια προσευχή-αστραπή μπορεί να λειτουργήσει σαν το καλύτερο deodorant.
Aυτό που μένει τώρα για τους Ιάπωνες ερευνητές είναι να καταφέρουν, πέρα από τα αρώματα που θα απελευθερώνουν οι οθόνες, να μπορούν οι θεατές να γεύονται κιόλας. Θυμηθείτε, η απόλυτη απόλαυση επέρχεται μόνο με την συμμετοχή και των πέντε αισθήσεων. Το καλό που τους θέλω λοιπόν, να βιαστούν να βρουν μια φόρμουλα και γι’ αυτό, γιατί ξέρω ουκ ολίγες γυναίκες που θα πλήρωναν όσο-όσο για να δουν τον Σκαρμούτσο να αλείφει σκορδαλιά πάνω στα τατουάζ του κι αυτές να την γλείφουν αχόρταγα από την βολή του καναπέ τους.
Leave a Reply to Heliotypon Cancel reply