Με την ανακοίνωση της νίκης του Καμίνη, ο ΓΑΠ έσπευσε να δηλώσει ότι οι πολίτες έδειξαν τον δρόμο της συνέχισης της πορείας της χώρας, η οποία θα έχει μια διάρκεια τριετίας, στην καλύτερη των περιπτώσεων. Αυτό από μόνο του δεν λέει τίποτα. Το ζουμί σε όσα ανέφερε βρίσκεται στην μαγική δήλωση ότι η κυβέρνηση είναι ανοιχτή σε κάθε πρόταση που θα μπορέσει να πάει την χώρα μπροστά. Μετάφραση: “Επειδή μου τα έχεις πρήξει Αντώνη ότι δεν τα κάνουμε σωστά κι ότι εσείς μπορείτε να τα κάνετε σωστότερα και γρηγορότερα, ρίξε ό,τι πρόταση έχεις στο τραπέζι να δούμε πόσα spread πιάνει ο σάκος”. Ο Γιώργος είναι πονηρός, που λέει και το άσμα.
Κάτι δεν μου κάθεται καλά στην εικόνα παρόλ’ αυτά. Α ναι… Είναι η πρώτη φορά που βλέπω ένα αμυδρό χαμόγελο να διαγράφεται κάτω από το καλοσχηματισμένο του μουστάκι και δείχνει μια τζούρα πιο αισιόδοξος. Είναι η πρώτη φορά που ο λόγος του έχει ροή. Βέβαια αυτό μπορεί να οφείλεται πολύ απλά στον πιεσμένο του χρόνο.
Λίγα λεπτά αργότερα, βρίσκεται στο κέντρο του Καμίνη. Πλατεία Κλαυθμώνος. Προφανώς ο Χαρδαβέλας του έχει αποκαλύψει τις πύλες του χωροχρόνου και μπορεί και διακτινίζεται. Οι σκηνές που δείχνει η τηλεόραση δεν ξενίζουν. Αντιθέτως, είναι αναμενόμενες. Φιλιούνται-αγκαλιάζονται που λέει κι ο διασκεδαστής.
Έχοντας βρεθεί στον συγκεκριμένο χώρο την Παρασκευή, καθώς εκεί κατέληξε ο περίπατος με τους atenistas, μπορώ να με φανταστώ στο πλάι της Άντας. Το ΠΑΣΟΚ έδειξε ότι έχει γρήγορα αντανακλαστικά. Ραγκούσης, Καρχιμάκης, Πεταλωτής, Σγουρός. Όλοι λίγα εκατοστά γης για την φωτογραφία που θα φιγουράρει αύριο στα πρωτοσέλιδα.
Η Αθήνα επιτέλους μπορεί να ανασάνει ελεύθερα. Ίσως να μην πρόκειται τόσο για ανάσα, όσο για αναστεναγμό ανακούφισης. Μαζί ξεφυσάνε και τα δέντρα. Μαζί κι εγώ. Κι ας είμαι κάπως πικραμένη. Κι η αιτία είναι ο Αντώνης. Και τι δεν θα έδινα να δω τον Σάμαρman να καταφτάνει πριν τον ΓΑΠ στο εκλογικό κέντρο του Καμίνη για να τον συγχαρεί. Αλλά ξέχασα… Στη ΝΔ έχουν να ασχοληθούν με μια γρια που βρήκε επιτέλους τι να βάλει στο καρναβάλι, αλλά δυστυχώς αυτό σχόλασε νωρίς. Δεν πειράζει. Η πόλη, τα δέντρα, τα περιστέρια και τα πεζοδρόμια μπορούν να πανηγυρίσουν. Έστω και για λίγο, όσο μια ανάσα.
Leave a Reply