Υπάρχουν μερικά παιδικά τραύματα που μεγαλώνοντας μετατρέπονται σε απωθημένα και τροφοδοτούν συνεχώς με ρεύμα το σημάδι του Ντε Σαντ που έχω στο μέτωπό μου σαν επιγραφή από νέον. Ευτυχώς ένα από αυτά με εγκατέλειψε νωρίς αφού όμως πρώτα με ταλαιπώρησε σαν σκυλί που κυνηγάει την ουρά του.

Η συγκεκριμένη χαρακιά δόθηκε από την μάνα όταν με είδε να χορεύω εκστασιασμένη το Like A Virgin της Madonna την δεκαετία του ’80. Την θυμάμαι σαν τώρα. Στεκόταν πίσω από την πόρτα του σαλονιού και με καμάρωνε για την ευλύγιστη τσαχπινιά μου. Γρήγορα όμως τα μάτια της άστραψαν μόλις συνειδητοποίησε τι έλεγαν οι στίχοι. Μεμιάς όρμησε μέσα, με τράβηξε από το κοτσίδι κι έκλεισε την τηλεόραση. “Κάποια μέρα αυτά τα πράγματα θα σε βάλουν σε μπελάδες” μου είπε. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα, παραμόνευα πότε θα μας αποχαιρετούσε για να πάει να βρει τις φίλες της από την Εκκλησία στον Κύκλο Κυριών κι έτρεχα να βάλω το κανάλι Seven X, όπως άλλοι βλέπουν τσοντοκάναλα στα μουλωχτά. Η τελευταία φορά που ακούστηκε Madonna στο σπίτι μας θύμιζε σκηνή με τη Βούρτση. Η μάνα είχε επιστρέψει αιφνιδίως από τον Κύκλο και με τσάκωσε να παρακολουθώ μαγεμένη το βιντεοκλίπ του Like A Prayer. Αυτό ήταν. Την επόμενη κιόλας μέρα, ο παπα Γιώργης εμφανίστηκε στο σπίτι με μπόλικο βασιλικό.

Αλλά επειδή με τον καλό Θεούλη διατηρούμε μια σχέση άκρως σαδομαζοχιστική, μου έστειλε στον δρόμο μου πριν 2 χρόνια έναν τύπο, ο οποίος, όπως αποδείχθηκε αργότερα, θα έγλειφε το τραύμα μου βγάζοντάς του γούστα.

Το πρώτο βράδυ που αποφασίσαμε να παλέψουμε με τα ρούχα μας σπίτι του, είχε βάλει να παίζει στο στερεοφωνικό το Erotica. Είχα ξαφνιαστεί με την μουσική επιλογή αλλά δεν έδωσα σημασία. Όπως δεν έδωσα σημασία κι όταν μου ζήτησε να γυρίσουμε τη δικιά μας βερσιόν του βιντεοκλίπ του Justify My Love. “Λίγο roleplaying δεν έβλαψε ποτέ κανέναν” είχα σκεφτεί. Κι από την άλλη, ένιωθα ότι έπαιρνα γλυκιά εκδίκηση από την μάνα, έτσι δεν έφερα αντίρρηση. Ούτε είπα τίποτα όταν με τον καιρό ξεκίνησε να βάζει βιντεοκλίπ της Madonna να παίζουν στην τηλεόραση που είχε πάνω από το κρεβάτι του. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν θέλησε να βρω παρόμοιο κορσέ με αυτό του Gaultier που φορούσε η τραγουδίστρια στο Blond Ambition Tour. Κατέστη αδύνατο. Αντ’ αυτού, εμφανίστηκα μπροστά του με ένα αυτοσχέδιο σουτιέν από χωνάκια παγωτού. Ό,τι πιο κοντά μπορούσα να σκεφτώ σ’ αυτό που ήθελε δηλαδή. Δεν μπορώ να πω ότι το εκτίμησε. Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε όταν πάνω στο αχαλίνωτο μπαλαμούτιασμα με ρώτησε “Τι είσαι; Πες μου!”. Τον κοίταξα σαστισμένη. “Τι είμαι;” τον ρώτησα. “Είσαι το Madonnάκι μου! Έλα πες το!” μου απάντησε. Του έφερα το τηλεκοντρόλ στο κεφάλι κι έφυγα χωρίς ποτέ να τον ξαναδώ. Αυτό όμως που με εκνευρίζει περισσότερο είναι που επαληθεύτηκε η μάνα. Άκου εκεί “το Madonnάκι μου”…

*Αναδημοσίευση από www.eyedoll.gr