Δεν μπορεί κάποιος να πει πως ανήκω στον κλασικό τύπο τουρίστα. Δεν αγοράζω ενθύμια. Δεν βγάζω φωτογραφίες. Δεν φτιάχνω καν πρόγραμμα πριν το ταξίδι. Με το ζόρι πηγαίνω στα -εξωφρενικά- πασίγνωστα αξιοθέατα της πόλης που επισκέπτομαι. Κι αυτό μόνο αν κάποιος με σύρει από το τσουλούφι. Διαφορετικά, γίνομαι ένα με τους ντόπιους, αράζω στις καφετέριες και τα εστιατόρια, κάνω βόλτες με άνεση σε άγνωστους δρόμους λες και πρόκειται για καθημερινή διαδρομή που την ξέρω απ’ έξω κι ανακατωτά. Αυτή τη φορά όμως, η σκέψη και μόνο, της μάνας να γκρινιάζει από το τηλέφωνο πως δεν έχω τίποτα να της διηγηθώ από την επίσκεψή μου στην Μαδρίτη, με έκανε να τραβηχτώ ως το μουσείο Reina Sofia (ναι εκεί βρίσκεται η Guernica του Picasso) -και μάλιστα ολομόναχη, χωρίς τον ξάδελφο.
Αφού λοιπόν, βασανίστηκα τρεις ώρες στις αμέτρητες αίθουσές του ώστε να αποφύγω τον τηλεφωνικό πονοκέφαλο, σκέφτηκα να σας ταλαιπωρήσω κι εγώ με την σειρά μου με φωτογραφίες άνευ λεζάντων. Ας πούμε ένα μίνι κουίζ, πόσα έργα τέχνης αναγνωρίζετε; Υπόψιν, επειδή όταν πρόκειται για προκλήσεις, ξυπνάει ο Μαρκήσιος μέσα μου, φρόντισα -όσο μπορούσα- να μην τραβήξω πίνακες που γνωρίζει και η τελευταία ρεματιά στην Άνω Αχλαδίτσα.
Δυστυχώς, δώρο από Μαδρίτη για τον νικητή δεν έχει, διότι όπως προανάφερα δεν αγοράζω ενθύμια, αλλά επιφυλάσσομαι για το μέλλον. Ως τότε, ο νικητής θα έχει την αμέριστη εκτίμησή μου -εκτός αν θέλει να του στείλω τα δύο μη ακυρωμένα εισιτήρια του μετρό που μου ξέμειναν. Θα μου πείτε “μα δεν μπορώ να τα χρησιμοποιήσω στα ελληνικά ΜΜΜ”. Σιγά, γιατί μήπως μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα ΜΜΜ γενικώς; Από Δευτέρα πάλι απεργίες θα έχουμε.
*Αναδημοσίευση από www.protagon.gr

Leave a Reply