Τα κατηχητικά έχουν πεθάνει. Ή κι αν δεν έχουν πεθάνει εντελώς ακόμα, αργοσβήνουν με τον Χριστούλη να τα παρατηρεί πάνω στο νεκροκρέβατο καθισμένος στην απέναντι πολυθρόνα τσιμπώντας αντίδωρο και μοναστηριακό νάμα.

Μου τα λέει η μάνα από το βλαχόνησο. Κανείς δεν στέλνει τα παιδιά του πλέον. Ίσως γι’ αυτό έπεσαν και οι κυκλοφορίες του θρυλικού περιοδικού “Προς τη Νίκην”. Μας το πασάρανε με το έτσι θέλω στο τέλος του κατηχητικού λέγοντάς μας ότι η “Σούπερ Κατερίνα” είναι του διαβόλου. Αν θυμάμαι καλά έκανε 200 δραχμές. Είμασταν καμιά δεκαριά κορίτσια. Σύνολο δυο χιλιάρικα. Κάθε Κυριακή. Καλή μπάζα από το πουθενά, δεν μπορείτε να πείτε. Δεν ξέρω πού πήγαιναν αυτά τα λεφτά. Υποθέτω όμως αγόραζε καινούριες φουρκέτες για τον κότσο της η γεροντοκόρη που μας κατηχούσε. Την οποία πέτυχε η μάνα τις προάλλες και της έλεγε “Αχ παιδιά σαν την κόρη σου δεν υπάρχουν πια”. Έβαλα τα γέλια όταν μου το μετέφερε, γιατί όποτε με έβλεπε να μπαίνω στην αίθουσα έπιανε τον αγιασμό να με ραντίσει. Κατέβαζε και κανά δυο ηρεμιστικά στα κρυφά για να με αντέξει.

Το θέμα όμως είναι ότι τα στρατόπεδα νεοσυλλέκτων πάνε απ’ το κακό στο χειρότερο. Η Εκκλησία δυσκολεύεται να ακολουθήσει το πνεύμα της εποχής. Ίσως γιατί είναι λίγο πιο ατίθασο από το Άγιο Πνεύμα. Ευτυχώς κάτι καλοί κύριοι σκέφτηκαν να προσεγγίσουν την νεολαία που ξημεροβραδιάζεται πάνω στον υπολογιστή. Και πώς το έκαναν αυτό; Λάνσαραν μια εξαγνισμένη μηχανή αναζήτησης, το Seekfind.org, η οποία φιλτράρει τα αποτελέσματα για να προστατεύσει τα αθώα παιδάκια από την σήψη και την αμαρτία αυτού του κόσμου. Κάτι σαν το σόου που δίνουν διάφοροι Ευαγγελιστές σε ξένα κανάλια. Πάει ο πιστός σέρνοντας βαριά το κουφάρι του απ’ τις πολλές αμαρτίες. Ο showman βάζει την βρωμοχερούκλα του πάνω στο μέτωπο και του δίνει μία να φύγει δέκα μέτρα πίσω αλαλάζοντας εκστατικά κάτι προστυχόλογα για τον Χριστούλη.

Λέω να το δοκιμάσω κι εγώ, γιατί βαρέθηκα τις γυμνές και τα αξεσουάρ του σεξ που μου ξεπετάγονται όταν χρησιμοποιώ το google. Το Seekfind είναι απλό κι απέριττο. Κατάλευκο σαν περιστέρι. Ή σαν το αρνί που σφάξανε οι Εβραίοι λίγο πριν το tour τους στην Αίγυπτο. Γι’ αρχή δοκιμάζω την λέξη “Porn”. Ούτε βυζί στον ορίζοντα. Μόνο κάμποσα άρθρα πάνω στον εθισμό της πορνογραφίας και δυο-τρεις απελπισμένες μα χριστιανές γυναίκες που θέλουν να απεξαρτήσουν τον άντρα τους που έχει κάνει το ποντίκι σφεντόνα.

Συνεχίζω με την λέξη “Drugs”. A, αυτό εδώ έχει περισσότερο ψωμί. Λέει ότι η Βίβλος δεν έχει σαφή αναφορά στα ναρκωτικά. Πλάκα μας κάνουν; Για να δεις τόσα οράματα, το λιγότερο που θα πρέπει να έχεις κατεβάσει είναι μια χούφτα LSD. Παρόλα αυτά, το άρθρο προσπαθεί να το συμμαζέψει ρίχνοντάς το στην νομοθετική πλευρά του ζητήματος. Ο Θεούλης έχει πει να μην παραβαίνουμε τους κοσμικούς νόμους. Η μόνη περίπτωση που μπορούμε να το κάνουμε είναι αν αυτοί πάνε κόντρα στους θεϊκούς. Έξυπνο. Σου βάζει προτεραιότητες. Φαντάζομαι μόνο την φάτσα του Υψίστου όταν έμαθε ότι σε μερικές χώρες η ινδική κάνναβη είναι νόμιμη. Θα του έπεσε το σαγόνι.

Έχει αρχίσει και με πείθει αυτό το ψαχτήρι. Ώρα για το τελικό crash test. Βίοι αγίων. Ό,τι καλύτερο έχει βγάλει η Εκκλησία όλα αυτά τα χρόνια. Λιωμένο μολύβι να καίει τα σωθικά. Γδάρσιμο του δέρματος κι ακρωτηριασμοί. Ράψιμο με καλάμια και μαστίγωμα με καρφιά. Ουφ, άναψα! Για να δούμε πώς τα πάει και σ’ αυτό. Γράφω “BDSM” και πατάω enter. “No results found”. Απαράδεκτο. Χίλιες φορές google.